На
14 септемви, претседателот на Владата на Република Македонија, Зоран Заев, заедно со заменик претседателот на Владата задолжен за економски прашања и
координација со економските ресори, Кочо Анѓушев го промовираа т.н. План за
економски развој. Станува збор за пакет на мерки кои имаат за цел „зголемување
на конкурентноста во стопанството и подобар животен стандард на граѓаните“-како
што беше соопштено на самата промоција.
Имено,
овој план се состои од мерки групирани во три групи:
-Првата група се мерки за поддршка на
целата економија и тоа се мерки што ги опфаќаат сите економски субјекти.
-Втората група се мерки за извозно
ориентираните компании, за дополнителна стимулација на нивниот извоз.
-Третата група на мерки се насочени
кон малите и средните претпријатија.
Станува збор за мерки кои во основа
се буџетски стимулации што треба да ги добијат економските субјекти, но под
одредени услови.
Но, карактеристично за целиот овој
план е тоа што тој претставува драфт-верзија. Односно, според образложението на
Анѓушев, станува збор за драфт верзија
на програмата за којашто во периодот што следи ќе биде отворена јавна дебата и
расправа, за сите институции и заинтересирани економски субјекти во државата да
учествуваат со препораки, критики и идеи во нејзиното финализирање.
Со други зборови, Владата на Зоран
Заев нема конкретни и итни мерки за запирање на падот на економската активност
на Република Македонија.
Иако
статистичките податоци зборуваат дека економијата на Република Македонија е
пред рецесија, Владата допрва ќе отвора јавна дебата за мерките како да
излеземе од тешката економска ситуација.
Ова
во најмала мерка е несериозно однесување на носители на јавни функции чија што
основна грижа претставува работа во интерес и во корист на сите граѓани на
Република Македонија. Владата не смее да си дозволи да отвора дебати и расправи
за тоа како, на пример да го гасниме пожарот, откако тој интензивно гори во
нашиот двор. Мерките за економски раст требаше одамна да се дефинирани, а во
овој период требаше да следи нивна имплементација.
Целокупната
ситуација е дополнително комплицирана со фактот дека Република Македонија се
соочува со пад на индустриското производство, намалување на извозот, пад на БДП
и стагнација кај вработеноста, ситуација која сама по себе бара итни мерки, а
не расправа за тоа што треба да се прави.
Расправата
може да се одолговечи до недоглед, а со тоа и овие мерки никогаш да не бидат
имплементирани. Ситуацијата во Република Македонија го бара токму спротивното-акција
што треба да биде превземена веднаш и без одлагање. Затоа што секој изгубен ден
ќе значи еден вработен помалку и еден иселен граѓанин повеќе.

Comments
Post a Comment